Ένα αληθινό χαμόγελο

Πρόσφατα ο αδελφός ενός καλού μου φίλου έκανε ένα πανέμορφο αγοράκι. Είδα μια φωτογραφία του μικρού θαύματος πέντε ώρες μόλις αφού είχε έρθει στον κόσμο μας, αντίκρισα ένα χαμόγελο που σε κάνει να σαστίζεις, ένα χαμόγελο αληθινό, ένα χαμόγελο γεμάτο ειλικρίνεια. Ακόμα και σήμερα, μερικές μέρες μετά τη γέννησή του, όταν χαμογελάει σκέφτομαι ότι αυτός ο μικρός ανθρωπάκος δεν έχει γνωρίσει στη ζωή του πονηριά, δεν έχει γνωρίσει συμφέρον, δεν έχει κακία μέσα του, δεν ξέρει τι σημαίνει ψέμα, μόνο την αγάπη έχει γνωρίσει και έτσι όταν χαμογελάει το κάνει από καρδιάς, το θέλει, το νιώθει, το αισθάνεται, το πιστεύει!

Δεν θυμάμαι πότε χαμογέλασα τελευταία φορά αυθόρμητα, ίσως τώρα που σκέφτομαι τη φατσούλα του μικρού, είναι σχεδόν αδύνατο όταν μεγαλώσεις λίγο να χαρίσεις ένα αληθινό χαμόγελο, η ψυχή και τα συναισθήματα μολύνονται τη στιγμή που αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο, τη στιγμή που αποκτάς λογική ενήλικα χάνεις τη δυνατότητα να είσαι γελαστός γιατί το θέλεις και όχι γιατί πρέπει.

Αν μπορούσα να κάνω σε όλους μας ένα δώρο, αυτό θα μας έδινα, ένα αληθινό χαμόγελο

Παζάρια ΤΕΛΟΣ

Ζηλεύω κι εγώ τους δικούς μου, θέλω να φτιάξω ότι έφτιαξαν κι αυτοί, όχι τα σπίτια, όχι την περιουσία, μια οικογένεια, μια φωλιά για κάποιους ανθρώπους στο μέλλον, μια έμπνευση για κάποιες ψυχές να κάνουν το ίδιο, ίσως κάτι καλύτερο από μένα, να βελτιώσουν τα λάθη μου να καλύψουν τα κενά μου, να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι από μένα, θέλω να βοηθήσω να γεννηθούν ξανά άνθρωποι πάνω σε αυτή τη μικρή μπλε σφαίρα.

Κοίτα γύρω σου! Δες τις ανθρώπινες σκέψεις, θέλω, κάνω, ζητάω ... όλη μας η ζωή σε τροχιά γύρω από το ΕΓΩ, δεν είσαι σε super market δεν ψωνίζεις ανθρώπους από ράφι, δεν παραγγέλνεις συναισθήματα στο χρώμα που σου αρέσουν, τα χρήματα δεν αγοράζουν τα πάντα, η αγάπη και η υγεία όμως τα αγοράζει όλα, μη σε τρομάζει που μπορείς να αγαπήσεις το "λάθος άνθρωπο", γιαυτό είμαι εδώ για να σ' αγαπήσω!

Αυτά παθαίνεις αν δεν κοιμάσαι στην ώρα σου

Είπα δεν θα μεθύσω σήμερα, δεν θα κάνω δυσάρεστες σκέψεις, όμως με κορόιδεψα πάλι, γύρισες απρόσμενα και νόμιζα δεν θα με ενοχλήσει, όμως με ενόχλησε, μέθυσα με τις σκέψεις, ταξίδεψα σε ένα άλλο κόσμο, στον κόσμο που είμαστε παρέα, οι άμυνες μου με έσπρωξαν στο κενό, σε ένα κόσμο που δεν σε γνώρισα ποτέ.

Ταλαντεύομαι ανάμεσα σε δύο κόσμους... ζαλίζομαι περισσότερο από τότε που προσπαθούσα να θολώσω τη σκέψη σου με πολύχρωμα νερά.

Βλέπω όνειρα με τα μάτια ανοιχτά, μοιάζουν όλα τόσο αληθινά.

Παράξενα παιχνίδια που παίζει το μυαλό, τρέχει με την ταχύτητα του φωτός μέσα σε ένα ατελείωτο σκοτάδι! Δεν φτάνω πουθενά, δεν βλέπω τίποτα, αν ήμουν άλλος θα με ζήλευα, αν ήμουν άλλος δεν θα σε αγαπούσα, ούτε τότε, ούτε τώρα.