Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

Ο αετός





























Θα διαβάσετε μια ιστορία που άκουσα από μια κοπέλα (την οποία δεν ξέρω προσωπικά), μου άρεσε και γιαυτό θα τη μοιραστώ μαζί σας. Η κοπέλα αυτή, ας πούμε ότι λέγεται Γεωργία, ισχυρίζεται ότι η ιστορία αυτή είναι πραγματικό γεγονός που συμβαίνει στη φύση. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, όμως ακούγεται ενδιαφέρον και δημιουργεί μια αίσθηση αισιοδοξίας και δύναμης.

Ο αετός είναι ένα πουλί που η διάρκεια της ζωής του είναι 30 με 35 χρόνια. Όμως, ο αετός έχει την δυνατότητα να ζήσει άλλα τόσα χρόνια αν αυτός το επιλέξει. Πώς το κάνει αυτό; Αρχικά πρέπει να πάρει την απόφαση ότι θέλει και ότι αξίζει να επιμηκύνει τη ζωή του. Δεν είναι μια εύκολη απόφαση, καθώς η διαδικασία που ακολουθεί είναι πολύ επίπονη και γιαυτό το λόγο είναι ελάχιστοι οι αετοί που επιλέγουν να το κάνουν.

Ανεβαίνει σε ένα βουνό πολύ ψηλά και κάθεται τρεις μήνες. Στο διάστημα αυτό που έχει αυτοεξοριστεί αφαιρεί τα πούπουλα του μόνος του μέχρι να τα βγάλει όλα. Όταν μείνει πλέον γυμνός βρίσκει το κουράγιο να καταστρέψει το ράμφος του. Μένει μόνος του, χωρίς περηφάνια, χωρίς κανένα όπλο, ανήμπορος και τότε η μητέρα φύση του χαρίζει νέα πούπουλα και ράμφος, σιγά σιγά ανακάμπτει και όταν πλέον είναι έτοιμος ξεκινάει από την αρχή τη ζωή του.

Γεωργία δεν ξέρω αν αυτό όντως συμβαίνει στη φύση, συμβαίνει όμως στους ανθρώπους. Έχεις τη δυνατότητα είτε να πονέσεις και να παιδευτείς, είτε να εγκαταλείψεις τον αγώνα για ζωή. Κανένας δεν θα σε κρίνει αν παραιτηθείς διότι αυτό περιμένουν να κάνεις όλοι. Αν όμως πονέσεις, ταλαιπωρηθείς και ξανακερδίσεις τη ζωή σου, τότε ίσως δώσεις κουράγιο και θέληση σε κάποιον άλλο συνάνθρωπό σου να κάνει κι αυτός το ίδιο.

Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011

Μόνο ντροπή


Πληγώθηκα αυτές τις μέρες κοιτώντας μέσα από ένα παράθυρο 5 x 5 εκατοστά στον υπολογιστή μου να χτυπάνε τη μάνα και τον πατέρα μου.
Πληγώθηκα που είδα τους φίλους μου να πνίγονται μέσα στον λευκό "καπνό της δημοκρατίας". Πληγώθηκα που διαπίστωσα ότι η αξιοπρέπεια και η ελευθερία είναι αγαθά που διαπραγματεύονται σε ένα διαστρεβλωμένο χρηματιστήριο αξιών.
Πληγώθηκα όμως περισσότερο όταν διαπίστωσα ότι το κόστος τους είναι μερικές εκατοντάδες ευρώ το μήνα. Για κάθε μετοχή δε που πουλάς; Δίνεται ως μέρισμα το κράνος και η στολή.

Στεναχωρήθηκα που δεν ήμουν μαζί με τους αγανακτησμενοφόρους σε αυτή τη μικρή γωνία του πλανήτη που κάποιοι επέλεξαν να παίξουν το πιο αιματηρό παιχνίδι βαρβαρότητας.
Θα ήθελα, μάλλον έπρεπε, να ήμουν κι εγώ εκεί.
Να παλέψω για όσους δεν θέλουν και δεν πρέπει να ακολουθήσουν το δικό μου δρόμο, το δρόμο της ξενιτιάς.

Λιποτάκτησα και οφείλω να ζητήσω συγνώμη που αρκέστηκα σε μερικά δάκρυα.
Δάκρυα για να ξεπλύνω την ντροπή που ένοιωσα όταν κατάλαβα ότι καταντήσαμε άνθρωποι!

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

Στα ρηχά

Πάλι ραντεβού κλείσαμε μαζί
με το χρόνο δώσαμε τα χέρια στη ζωή
άντεξα πολλά για να 'ρθεις να με βρεις
μέσα στα όνειρά μου να με τρομοκρατείς

Άλλαξε ο τόνος της φωνής μου ξαφνικά
μπορεί και να σοβάρεψα λιγάκι στα κλεφτά
όμως από χρόνια δεν υπάρχουν όνειρα
έγινες 30 γιατί είσαι στα ρηχά;

Ψεύτικο χαμόγελό και δάκρυα μαζί
στολίζουν την παράξενη μοναχική ψυχή
θέλω να φωνάξω μα δεν βγαίνει η κραυγή
πνίγεται, παλεύει κι αυτό μ' ανησυχεί

Άλλαξε ο τόνος της φωνής μου ξαφνικά
μπορεί και να σοβάρεψα λιγάκι στα κλεφτά
όμως από χρόνια δεν υπάρχουν όνειρα
έγινες 30 γιατί είσαι στα ρηχά;

Χρόνια μου καλά