Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Παρηγοριά

Όσα αγάπησα μ' έχουν προδώσει,
φίλοι, γυναίκες, μάνα και γη
μα τόσο πόνο δεν μου χει δώσει
κανένας άνθρωπος μες στη ζωή

Τώρα χρειάστηκε να εγκαταλείψω
όλα τα όνειρα που έχω κάνει
κι όταν μια μέρα πίσω γυρίσω
θα σαι για μένα μόνο μια πλάνη

Όμως σου εύχομαι να 'σαι χαρούμενη
να ευτυχίσεις και να γελάς
ούτε να νιώθεις ότι πονάω
όταν στον άλλον δίνεις φιλιά

Θεέ μου συγχώρα με που σου ζητάω
να 'χεις τα μάτια σου ποιο ανοικτά
γιατί είναι άδικο να με μονάχος
σε άδειους δρόμους στην ξενιτιά

Κλέψε και πάλι απ' τη ζωή μου
κάθε χαμόγελο, κάθε χαρά
δώσε μου όμως ένα τσιγάρο
να το 'χω πάνω μου παρηγοριά

Δεν υπάρχουν σχόλια: