Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Μαλάκια ράστα

Καθόμουνα μονάχος μου και κοίταγα τ' αστέρια
κι εκέι που εγώ ταξίδευα μου έπεσε στα χέρια
ένα μικρό γυαλιστερό, χρυσό σκουλαρικάκι
και κοίταξα από πάνω μου και είδα ενά αγγελάκι

όταν μου χαμογέλασε και ζήτησε συγνώμη
εγώ του είπα ευχάριστω και δεν αλλάζω γνώμη
κοκκίνισα που κοίταξα τα όμορφα μαλλιά του
και σκέφτηκα να ανεβώ και να βρεθώ κοντά του

ελπίζω να σε ξαναδώ ντυμένη μες στα άσπρα
να μου 'ρχεσε στα όνειρα με τα μαλλιά σου ράστα

κάθομαι καλοσκέφτομαι και γράφω τραγουδάκια
όταν ο έρωτας χτυπά σου διώχνει τα φαρμάκια
συγνώμη δεν σε ρώτησα ποιο είναι τ' όνομά σου;
κι εσύ τότε μου απαντάς ο μόνος έρωτάς σου!

αισθάνομαι ο ποιο χαζός άνθρωπος στον πλανήτη
μαζί της θέλω να βρεθώ στο δρόμο για το σπίτι
όμορφη είναι η ζωή αυτό το καλοκαίρι
γιατί μονάχος ξύπνησα μα τώρα έχω ταίρι

ελπίζω να σε ξαναδώ ντυμένη μες στα άσπρα
να μου 'ρχεσε στα όνειρα με τα μαλλιά σου ράστα

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

Πέμπτο Στάδιο

Καλημερίζεις τη ζωή μ' ένα χαμόγελο
ακολουθεί ένα μικρό αθώο κλάμα
και δέκα άνθρωποι στέκονται επάνω σου
χαμογελούν και θα 'ναι δίπλα σου για πάντα

Αντιλαμβάνεσαι πως είσαι διαφορέτικος
κρύος ιδρώτας λούζει το αγνό κορμί σου
σκέφτεσαι άδικα και γίνεσαι απότομος
τα συναισθήματα παλεύουν κι η φωνή σου

Σαν ξεστομίσεις των ανθρώπων τα παράλογα
έρχεται η άρνηση και κόβει σαν λεπίδα
δεν είσαι άνθρωπος πιστεύεις κι είναι άδικο
γιατί είσαι ο ίδιος που μας γέμισες ελπίδα

Γύρω ξεσπάνε σε φωνές και η αγανάκτηση
απογοήτευση και τύψεις σε τρυπάνε
δεν το επέλεξε να ζεις στην απομόνωση
μα ούτε θέλησες κι όλοι να σ' αγαπάνε

Ας τα ζυγίσουμε να δούμε που πηγαίνουμε
κάτι θα γίνει κάποιος θα μας βοηθήσει
ίσος αν λέμε όλοι πάντα το αντίθετο
ίσος κι ο μάγος να έρθει να μας βοηθήσει

Όλος ο κόσμος το διαπραγματεύεται
μα η ζωή έχει άλλα αποφασίσει
δεν θα αλλάξουμε της μοίρας τα μελλούμενα
δεν θα γκρεμίσουμε ότι αυτή έχει φροντίσει

Τότε θα κλείσεις γύρω σου όλες τις πόρτες
τα μοιρολόγια θα γεμίσουν το κενό μας
και με κατάθλιψη μαζί θα πορευόμαστε
γιατί προδόθηκε το άστατο εγώ μας

Και σαν θα έρθει πάλι αύριο ξημέρωμα
κι ο ήλιος θα αρχίσει τα όμορφα παιχνίδια
όλος ο κόσμος θα φωνάξει χαμογέλασε!
δεν ήταν τίποτα, ήταν μόνο η αλήθεια

Πόσο καλύτερα πιστεύουν την ανάσα σου
τώρα που βγαίνει από μέσα μια πτυχή σου
σ' ευχαριστούν που όλα τα μοιράστηκες
θα πορευτούν τώρα κι αυτοί κι εγώ μαζί σου!

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Παρηγοριά

Όσα αγάπησα μ' έχουν προδώσει,
φίλοι, γυναίκες, μάνα και γη
μα τόσο πόνο δεν μου χει δώσει
κανένας άνθρωπος μες στη ζωή

Τώρα χρειάστηκε να εγκαταλείψω
όλα τα όνειρα που έχω κάνει
κι όταν μια μέρα πίσω γυρίσω
θα σαι για μένα μόνο μια πλάνη

Όμως σου εύχομαι να 'σαι χαρούμενη
να ευτυχίσεις και να γελάς
ούτε να νιώθεις ότι πονάω
όταν στον άλλον δίνεις φιλιά

Θεέ μου συγχώρα με που σου ζητάω
να 'χεις τα μάτια σου ποιο ανοικτά
γιατί είναι άδικο να με μονάχος
σε άδειους δρόμους στην ξενιτιά

Κλέψε και πάλι απ' τη ζωή μου
κάθε χαμόγελο, κάθε χαρά
δώσε μου όμως ένα τσιγάρο
να το 'χω πάνω μου παρηγοριά

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Αντίο



Τα σημάδια στην καρδία μου, έχουν μείνει ανοιχτά
δεν μπορώ να σταματήσω, να σε σκέφτομαι κοντά
όσοι μήνες κι αν περάσουν, δεν μπορώ να φανταστώ
πως δεν είσαι ποια κοντά μου, να σου λέω σ' αγαπώ

κάπως έτσι την πατάει, η ψυχή και δίνετε
όταν νοιώσει πως υπάρχει, πάνω σου αφήνεται
κάθε δευτερόλεπτο μου, περιμένω να σε δω
έχω μάθει να μιλάω, ξέχασα να αγαπώ

Καίω πάλι το τσιγάρο
μάτια μη βουρκώσετε
δεν σας πρέπει να πονάτε
ούτε να ματώσετε

Έριξα φωτιά να κάψω, όλα τα αισθήματα
μόνο πίκρα θα κεράσω, σ' όλα μου τα βήματα
θα θελα να ήσουν φίλε, τούτη τη στιγμή εδώ
για να δεις πως ήταν λάθος, να της πω το σ' αγαπώ

ΤΩΡΑ σας παρακαλάω, τίποτα δεν γίνεται
όταν αύριο θα φύγω, μην με κατακρίνετε
άνοιξα τα δυο μου χέρια, τ' απλωσα στον ουρανό
άρχισα και να πιστεύω, πάλι απόψε στο Θεό

Καίω πάλι το τσιγάρο
μάτια μη βουρκώσετε
δεν σας πρέπει να πονάτε
ούτε να ματώσετε

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Μην τα ξεχνάς




Ξύπνησα σήμερα και προσπάθησα να συγκεντρώσω όλα όσα χρειάζεται να ξέρω, βιαζόμουν να βάλω σε μια βαλίτσα τα απαραίτητα εφόδια σε περίπτωση που χρειαστεί να φύγω. Τα μάζεψα και τα παραθέτω εδώ για όποιον τα χρειαστεί. Γιατί το έκανα σήμερα αυτό; Είδα ένα βίντεο και θυμήθηκα τη μεγάλη μου αγάπη, θυμήθηκα τι είμαι, τι ήμουν μάλλον, και τι πρέπει να ξαναγίνω.